Kredyt obrotowy w sposób diametralny różni się od rozmaitych innych dostępnych na rynku finansowym kredytów. Różnica polega przede wszystkim na jego przeznaczeniu. Otóż kredyt obrotowy jest przeznaczony dla finansowania głównie bieżącej działalności podmiotów gospodarczych, instytucji itp. Nie jest on dostępny w tak zwanej, obsłudze detalicznej banku, oznacza to że nie mogą się o niego ubiegać klienci indywidualni banku, instytucji finansowej. Kto wie być może byłoby fajnie gdyby ów kredyt obrotowy był jednak ogólnie dostępny, również dla klientów, stricte indywidualnych, albowiem zaletą tego kredytu jest jego koszt.
Jak sama nazwa wskazuje kredyt obrotowy jest również kredytem z definicji. A zatem jako taki wymaga częstokroć należytego i adekwatnego ubezpieczenia, na wypadek nie wypłacalności klienta – kredytobiorcy. Dotąd bywało w Polskich bankach na przykład tak, tajemnica poliszynela zresztą ów fakt nawet jest. Że banki stosowały dość nie korzystne zapisy umów kredytowych w przypadku ich zawierania na cele takie jak kredyt obrotowy. W efekcie mogło to narazić na dosyć duże straty firmy korzystające z takiego kredytu, na przykład firmy eksportowe. Albowiem z chwilą wybuchnięcia ogólnoświatowego kryzysu ekonomicznego ceny walut, głównie dolara amerykańskiego – naczelnej waluty rozliczeń eksportowych z wieloma krajami, firmy posiadające kredyt obrotowy finansujący eksport straciły na tym, jako że musiały pomimo spadku wartości dolara amerykańskiego, płacić tę samą wartość kredytu co była przy zawieraniu umowy kredytowej. Do podpisania takich niekorzystnych dla eksporterów umów przyczyniły się de facto banki. Mimo że ostrzeżenia ze strony instytucji monitorujących były szczególnie wyraźne co do wadliwości owych umów.